New York door een taxiruit

Het raam bepaalt de uitsnede

Vanuit de achterbank zien we een versie van New York die we niet zelf kunnen regisseren. Een bezorgwagen blokkeert de helft van een etalage. Een reflectie plaatst het interieur van de auto over de buitenkant van een gebouw. Bij een rood licht houdt het bewegende beeld plotseling stil.

Het raam vormt een kader, en de straat bepaalt voortdurend wat erin past. We kunnen kleur en vorm waarnemen voordat we de tijd hebben om alles te herkennen.

Bewaar wat ons voorbijglipt

De foto van een passagier kan een gele hoek, een deel van een bord en een donkere strook raamlijst vastleggen. Het is misschien een onduidelijke weergave van het adres, maar een waardevolle registratie van het moment.

We kunnen met die onvolledigheid werken. Door opnieuw een uitsnede te maken, kan het geel veranderen in een enkel vlak. Een reflectie kan ons doen overwegen om de ene lijn over de andere te plaatsen. Een wazige rand kan een zachtere tekening worden dan we oorspronkelijk van plan waren.

We nemen die manier van kijken mee naar het ontwerparchief, waar we een beeld kunnen beoordelen op wat het bevat en wat buiten het kader blijft.

Kom aan met iets kleins

Het waardevolle aandenken kan een relatie tussen twee kleuren zijn, in plaats van een foto die het vergroten waard is. We kunnen het opnieuw tekenen, anders rangschikken en in een nieuwe setting op stof plaatsen.

Dat is één manier waarop een gewone rit kan leiden naar Today's Drop. De stad biedt ons een ontmoeting; wij beslissen welk deel na aankomst op onze bestemming nog steeds interessant aanvoelt.